کالابرگ (کوپن) در کانادا

کالابرگ (کوپن) در کانادا

این نوشته در تاریخ 14 می 2012 برابر 25 اردیبهشت 1391 نوشته شده است و ممکن است مشمول مرور زمان شود.


“قوپون می خریم، قوپون می خریم…”

کوپن تخفیفوقتی در میدان ونک حد فاصل خیابان ونک و ملاصدرا قدم بر می داشتم این فریادهای دل انگیز!! همراه همیشگی من بود. آن موقع ها دانشجو بودم و بحث کوپن یا به عبارتی کالابرگ هنوز داغ داغ بود. خیلی پیشتر از آن حوالی سال 59 به خاطر می آورم که برای اولین بار چشممان به جمال دفتر بسیج – یا دقیق تر عرض کنم دفترچه بسیج اقتصادی – روشن شد. یک دفترچه سفید رنگ کوچک با جلد نایلون شده – شاید هم مادرم جلدش می کرد چون خیلی عزیز بود! – که یک سری کوپن هم با پرفراژ درون آن قرار داشت. هر وقت شماره ای اعلام می شد، کوپن را از روی پرفراژش می کندی و با خودت به بقالی محل می بردی و اگر شانس یاری ات می کرد بعد از گذشت چند دقیقه یا گاه چند ساعت در صف ایستادن یک کله قند یا چند صد گرم شکر یا نیم کیلو روغن نباتی جامد یا امثال آن گیرت می آمد. بعدها هم که برگه های رنگارنگ کوپن های مرحله اول و مرحله دوم و … همین طور پدیدار شد. اوایل، زنده کردن این کوپن ها یا بهتر عرض کنم تبدیل آنها به کالا برای ما خیلی جدی بود و همیشه مادرم اخبار ساعت 8 و نیم را به خاطر این کوپن ها نگاه می کرد که چیزی از کفمان نرود. اما بعدها که به بازار سیاه آلوده شدیم و در صف ایستادن بیشتر مال خانم ها یا آقایان بازنشسته زنبیل به دست شد یا کوپن های باطله را به همین عزیزان آذری می فروختیم (اشاره به خط اول نوشته) یا آنها که هنوز عمرشان به دنیا بود را به دست فک و فامیل و دوست و آشنا می سپردیم: آنها که جان ایستادن هر روزه در صف را داشتند یا صف محله شان کوتاه تر بود.

در حاشیه عرض کنم که من هم به عنوان فرزند ارشد خانواده نقش مهمی در ایستادن در صف های مختلف بازی می کردم. مهم ترین این صف ها – یا بهتر عرض کنم مشکل هر روزه بنده – صف نان بود: نان سنگک، نان مشهدی، نان تافتان (تافتون خودمان)، نان لواش، و نان بربری که البته هیچ کدامشان کوپنی نبود. باید اعتراف کنم که بوی آن نان های دست ساز و دست پخت، هیچ گاه از مشامم دور نمی شود. یادش بخیر… باز هم یادش بخیر آن روز که 40 دقیقه در صف بقالی خیابان چمن شرقی – محله مان در نارمک – ایستادم تا یک شانه تخم مرغ بخرم. بعد از خرید تخم مرغ ها وقتی که پیروزمندانه به خانه بر می گشتم زمین خوردم و یکی دو تا از تخم مرغ ها شکست. چه حالی بودم آن روز… بگذریم.

همه اینها را عرض کردم که برسیم به کانادا. پیش از مهاجرت به کانادا فکر می کردم که در کانادا خبری از کوپن و کوپن بازی نیست ولی سخت در اشتباه بودم. اینجا بحث کوپن به شکل دیگری داغ است. در کانادا شرکت های تولیدکننده مواد غذایی و سایر کالاها برای آنکه شما را تشویق به خرید محصولات خود کنند کوپن های مختلفی را منتشر می کنند. این کوپن ها در نشریات مختلف و وب سایت ها منتشر می شوند یا به صورت ایمیل به دست مشتریان احتمالی می رسند. بعضی اوقات هم خود فروشگاه ها کوپن صادر می کنند و به همین روش ها به دست مشتریانشان می رسانند. در بعضی از فروشگاه های کانادایی مثل Real Canadian Superstore (فروشگاه عظیم کانادایی واقعی؟) این کوپن ها را به یک تابلو در سردر ورودی فروشگاه آویزان می کنند که بتوانید از بین آنها کوپن های مناسب را انتخاب کنید.

بیشتر این کوپن ها حاوی یک بارکد Barcode هستند. مثلاً فرض کنید یک کوپن در دست دارید که به شما به ازای خرید یک شانه تخم مرغ خاص یک دلار تخفیف می دهد. وارد فروشگاه می شوید و شانه تخم مرغ را برمی دارید. بعد به همراه کوپن به صندوق دار Checkout مراجعه می کنید. وی اول بارکد تخم مرغ ها را اسکن می کند. بعد از آن بارکد کوپن را اسکن می کند و تخفیف لازم اعمال می گردد. این مرسوم ترین نوع کوپن تخفیف است.

نوع دیگری از کوپن ها در اصطلاح Rebate (بازگرداندن پول) گفته می شوند. اگر از این کوپن ها داشته باشید به طور معمول بعد از خرید جنس رسید خرید را به همراه کوپن Rebate (ری بیت) برای تولید کننده یا پخش کننده آن کالا ارسال می کنید و آنها هم مبلغی را به صورت یک چک برایتان ارسال می کنند. به طور کلی کوپن های ری بیت خیلی محبوبیت ندارند چرا که بسیاری از اوقات دریافت پول ری بیت با مشکلات عدیده مواجه می شود و گاه هیچ وقت به دست خریدار نمی رسد.

بعضی مواقع کوپن ها از طرف خود فروشگاه صادر می شود و محدود به خرید یک جنس بخصوص نیست. همین طور گاه پیش می آید که می توان ترکیبی از کوپن ها را برای خرید یک یا چند کالا به کار برد و کلی تخفیف گرفت. برای مثال حدود یک هفته پیش کوپنی از طرف فروشگاه لوازم التحریری استیپلز Staples به دستم رسید که مبلغ شش و دلار و هفتاد سنت به ازای هر خریدی که داشتیم به ما تخفیف می داد. من این کوپن را که ایمیل شده بود پرینت گرفتم و کناری گذاشتم. یکی دو روز بعد از آن یک ایمیل دیگر از طرف همان فروشگاه آمد که حاوی یک کوپن بود. این کوپن در ازای خریدهای بیشتر از 25 دلار در مجموع 5 دلار تخفیف می داد. من هر دوی این کوپن ها را با خودم به فروشگاه استیپلز بردم. آن روز بیشتر به دنبال خرید چند بسته کاغذ بودم. به طور معمول هر بسته کاغذ 500 تایی (برای پرینت و کپی) در این فروشگاه به قیمت 6 دلار و 99 سنت فروخته می شود. آن روز کاغذها حراج خورده بود و شده بود 4 دلار و 99 سنت. من شش بسته کاغذ برداشتم که مجموع آن بیشتر از 25 دلار می شد. هر دو کوپن را به فروشنده نشان دادم و او هم هر دو را از من قبول کرد. به این ترتیب در عمل قیمت شش بسته کاغذ قبل از اعمال مالیات فروش Harmonized Sales Tax یا HST که در انتاریو 13 درصد است معادل 18 دلار و 24 سنت شد یعنی هر بسته کاغذ 3 دلار و 4 سنت که عملا کمتر از نصف قیمت عادی آن بود.

خلاصه از کوپن قند و شکر در سال 1359 رسیده ایم به کوپن تخفیف کاغذ در سال 1391. حالا اگر عمری بود در سال 1423 کوپن سفر به کره ماه گیرمان بیاید یا نه خدا عالم است.

به امید موفقیت همه عزیزان

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

فرم ارزیابی مهاجرت به کانادا

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

تذکر: این نوشته و کلیه نوشته ها و نظرات وب سایت مهاجران کانادا جنبه قانونی، حقوقی یا رسمی ندارد. این نوشته ممکن است مشمول مرور زمان شود. همواره برای مشاوره حقوقی با یک وکیل رسمی مشورت کنید. ما مسؤولیتی در خصوص صحت مطالب یا نظرات موجود در این وب سایت نمی پذیریم.

 

Share
Comments are closed.

دوره آموزشی ویزا و مهاجرت کانادا