سفر در تونل زمان

سفر در تونل زمان

با درود .

چند وقت قبل که تورنتو بودم (من هم که دست از سر تورنتو بر نمی دارم) فرصتی دست داد تا در تونل زمان سفری داشته باشم به 150 سال قبل و با طرز زندگی و معماری و کار آن موقع مردم کانادا آشنا شوم. تونلی که از آن طریق به بیش از یک قرن قبل برگشتم بزرگراه مدرن و جدیدی بود به شماره ی 407 یا به قول اینجایی ها four-o-seven که بعد پیچیدیم داخل خیابان استیلز و بعد هم در همسایگی محوطه دانشگاهی یورک (York University Campus) وارد روستای Black Creek – Pioneer Village شدیم . آدرس این محل را برای دوستان مقیم تورنتو که هنوز به این روستا نرفته اند دقیقتر می نویسم که در یک فرصت مناسب از آنجا بازدید کنند. این منطقه که ظاهراً بیش از صد سال است دست نخورده باقی مانده بین چهار خیابان معروف Steels – Keele – Finch و Jane  قرار دارد و بازدید از آن می تواند یک روز تمام شما را سر گرم کند. در این روستای زیبا و رویایی که قبلاً فقط در فیلم های سینمایی دیده بودم به منزل یک پزشک سر زدم. با همسر مرد پولداری که اوقات فراغتش را در کنار بخاری دیواری نشسته و بافتنی می بافت آشنا شدم. به منزلی که کدبانویش در کنار کارهای خانه داری خیاطی هم می کرد سر زدم – از اتاق های منازل افراد مختلف با شغل ها و در آمدهای متفاوت و دکوراسیون های گوناگون که هر کدام بسیار زیبا و آموزنده بودند بازدید کردم – از کارگاه های حلبی سازی و آهنگری و کفاشی دیدن کردم. داخل آسیابی شدم که با جریان آب رودخانه ی کنارش کار می کرد و مشغول آرد کردن گندم بود و چون ظهر شده بود و گرسنه ام شد به نانوایی رفتم و یک نان داغ و تازه از تنور درآمده را از خانم نانوا که با روش همان سال ها پخت می کرد خریدم و جای شما خالی که چه مزه ای داشت. کلیسا و مدرسه و دفتر روزنامه و چاپخانه ی آن هم بسیار دیدنی بود. اصطبل و محل های نگهداری حیوانات اهلی و خانگی هم جالب بود و برای بچه ها بسیار دیدنی و هیجان انگیز. دیدن چند انبار مختلف انواع اغذیه و اشربه هم خوب بود و سوار شدن به واگن شبیه آنچه که قبلاً در فیلم های وسترن دیده بودم و گردش در روستا زیر آفتاب دلپذیر خاطره انگیز شد. در محوطه ی بزرگی هم چند نفر مشغول بازی های آن زمان بودند. یکی از بازی  ها شبیه لیس پس لیس تهرانی ها یا لیسان کرمانشاهی ها بود که مرا به دنیای خوب بچگی بر گرداند و دقایقی هم با آنها بازی کردم.

به هر حال جایی بسیار دیدنی است که هم بزرگتر ها لذت می برند و هم بچه ها خوشحال می شوند خصوصاً ده دوازده ساله ها که می توانند در چاپخانه حروفچینی کنند و در کارگاه چرم دوزی سرگرم شوند.

برای شما که تازه مهاجر هستید دیدن این دهکده جالب است که وضع کنونی خودتان را با وضع زندگی مهاجران آن موقع ها مقایسه کنید. در همه جا راهنماها با لباسهای مخصوص همان شغل توضیخ می دادند و من هم چند عکس یادگاری گرفتم گه دو تای آنها را ملاحظه می فرمایید.

یادتان باشد: با چراغ تجربیات گذشته راه آینده را روشن کنید.

تا درودی دیگر بدرود .

داریوش شامبیاتی

دهکده قدیمی تورنتو

دهکده قدیمی تورنتو

نوشته های دیگر:

انجام کلیه امور مهاجرت

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share
Comments are closed.