حادثه ای تلخ برای یک خانواده ایرانی ساکن کانادا

این نوشته که توسط خانم نگار بیک نوشته شده است، در تاریخ 5 فوریه 2012 برابر 16 بهمن ماه 1390 منتشر شد.


گل سوگواریما که سر از کار دنیا درنیاوردیم، یک روز ناخواسته و بدون برنامه ریزی به دنیا می آییم و روزی دیگر باز هم به احتمال قوی ناخواسته و بی خبر از همه جا می رویم. نه از فلسفه آفرینشمان چیزی فهمیدیم و نه از فلسفه مرگ، نه دانستیم چرا خوب ها باید زود بروند و نه فهمیدیم چرا اصلاً آمدیم که برویم یا بروند، بیشتر اوقات رفتن ها آن قدر بی مقدمه و ناگهانی است که فرصتی برای هیچ کس باقی نمی گذارد، نه فرصتی برای سر و سامان دادن به کارهای ناتمام و نه حتی فرصتی برای یک خداحافظی ساده…همیشه هم تنها پاسخی که شنیدیم این بود که «حکمتی در پشت آن است که ما نمی دانیم»!!! اما ما که هرگز حکمت هیچ چیز را نفهمیدیم، بگذریم…

خبرها را می خواندم که باز با خبری تلخ که برای یک خانواده ایرانی ساکن کانادا رخ داده بود مواجه شدم. کشته شدن چهار عضو یک خانواده ایرانی در تصادفی در استان بریتیش کلمبیای کانادا ، تصادفی با یک دستگاه تریلر که حتی به جان دو کودک خانواده هم رحم نکرده بود و همه را در دم با خود برده بود….

هرچند که همه ما سال هاست تلفات ناشی از تصادفات رانندگی را با گوشت و خونمان لمس کرده ایم، اما این خبرها و این مرگ ها هرگز عادی نمی شوند و هر بار تنها نمک بر زخم های خیلی از زخم خوردگان این حوادث می پاشند و دل بقیه را می لرزانند. امروز دیگران بودند و خانواده هایشان، شاید فردا…

با وجود این که جاده های کانادا امن هستند، ماشین ها مجهزند، رانندگی ها قانون مندند و رانندگان محتاط؛ اما فرشته مرگ جا و مکان نمی شناسد، به آنی می آید و همه زندگی و آینده آدم ها و خانواده ها و دوستانشان را در هم می پیچد و ککش هم نمی گزد که چه به روز آدم ها و سرنوشتشان می آورد.

روز چهارشنبه اول فوریه 2012 برابر 12 بهمن ماه 1390 ساعت 8 و سی دقیقه شب، سفر آقای بهنام شکری، همسرشان خانم شیرین حامدی (دختر هنرمند مرحوم منوچهر حامدی) و دو فرزندشان دانیال 6 ساله و دلینای 3 ساله از ادمونتون به کالیفرنیای آمریکا در 65 کیلومتری شمال کملوپس Kamloops در استان بریتیش کلمبیای کانادا ناتمام ماند. خودروی آن ها بر اثر لغزندگی جاده با یک دستگاه تریلر برخورد کرد و متاسفانه همه سرنشینان آن در دم جان باختند. پیکر اعضاء این خانواده به ونکوور و از آن جا به ایران منتقل خواهد شد [مشاهده اصل خبر].

آقای شکری یکی از دو هنرمندی بودند که در سال 2010 برای طراحی پوسترهای صلح که در مرکز آموزش و فعالیت های بین الادیان ادمونتون انتخاب شده بودند. یکی از پوسترها که هنوز هم برای فروش موجود است تصویر چهار کبوتری بود که بالای زمین پرواز می کردند. کسی چه می داند شاید این چهار کبوتر، خودشان بودند..

کوچک بودن جامعه ایرانیان کانادا و رسالت نوشتاری مهاجران کانادا در انعکاس اخبار کانادا و جامعه ایرانی و اندوهم برای از دست دادن یک خانواده موفق و خوشنام ایرانی و کودکان معصوم آن ها، مرا بر آن داشت که با این نوشتار تلخ به نمایندگی از مدیر و نویسندگان مهاجران کانادا و جامعه ایرانیان کانادا این ضایعه دردناک را به خانواده ها و دوستان داغدار این عزیزان تسلیت عرض کنم.

روحشان شاد

نگار

منبع:
http://www.vancouversun.com

نوشته های دیگر:

انجام کلیه امور مهاجرت

فرم ارزیابی مهاجرت به کانادا

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

نوشته های مرتبط

از سرگیری پذیرش پرونده در گروه خوداشتغالی فدرال

جولای 30, 2022

نحوه عزل وکیل یا مشاور مهاجرت

اکتبر 28, 2022

قرعه کشی شماره 233 اکسپرس انتری

اکتبر 17, 2022

برنامه های مربوط به والدین و پدر بزرگ/ مادر بزرگ ها

اکتبر 14, 2022

مهاجرت به بریتیش کلمبیا

اکتبر 13, 2022

فرم ارزیابی رایگان ما را با هر زبانی که می خواهید پر کنید!

نگار بیک

من نگار هستم. در سال 2010 میلادی برابر 1389 همراه همسر و دختر کوچکم به کانادا مهاجرت کردیم و در حال حاضر در یکی از شهرهای ناحیه تورنتوی بزرگ ساکن هستیم. قصد دارم تجربیات خودم را در مورد مهاجرت (پیش از ورود و پس از ورود به کانادا) با شما به اشتراک بگذارم . توضیح این که من در نوشته هایم قصد مثبت نگری یا منفی نگری ندارم و آن چه می نویسم تنها حاصل تجربیات خودم و خانواده ام است که ممکن است به نظر مثبت یا منفی باشند. بنابراین نوشته های من ملاک تصمیم گیری و در راستای انتقاد یا تعریف از شرایط کانادا نیست. امیدوارم بتوانم در جهت افزایش آگاهی هموطنان عزیزم گامی هر چند کوچک بردارم. ارادتمند شما نگار