بررسی موضوع “توقف پناهندگی” در کانادا

آنا، زن ۲۹ ساله ای اهل اسلوونی، شش سال پیش در کانادا درخواست پناهندگی داد. درخواست او با موفقیت همراه بود و او به یک مقیم دائم تبدیل شد. او پس از تبدیل شدن به یک مقیم دائم، برای مراقبت از مادرش که بیمار بود، به مدت سه ماه به اسلوونی سفر کرد. با این حال، آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) پس از بازگشت او به کانادا، درخواستِ توقف پناهندگی را مطرح کرد که منجر به برگزاری جلسه ای در بخش حمایت از پناهندگان شد. آنا که گیج و نگران است، می خواهد بداند پس از توقف پناهندگی چه اتفاقی می افتد و چه گزینه هایی برای او وجود دارد. او از عواقب باختنِ این جلسه بیم دارد.

فهرست مطالب

  • مقدمه ای بر توقف پناهندگی
  • چارچوب قانونی و اصلاحات کلیدی
  • اصلاحات سال ۲۰۱۲ در ساختار توقف پناهندگی
  • بررسی اجمالی مفاد توقف پناهندگی در قانون IRPA
    • ۱. دستیابی مجدد داوطلبانه به حمایت
    • ۲. بازپس گیری داوطلبانه تابعیت
    • ۳. کسب تابعیت جدید
    • ۴. بازتأسیس داوطلبانه در کشور مبدأ
    • ۵. تغییر شرایط
  • تفسیر دلایل توقف پناهندگی
  • بار اثبات
  • معیار اثبات
  • اصول کلی
  • درخواست قطعیت از سوی وزیر
  • وزیر مسئول و رویه درخواست
  • ترتیب پرسش و زبان دادرسی
  • استثناء بر مفاد توقف پناهندگی
  • استثناء دلایل قانع کننده
  • پرونده های قضایی مرتبط
  • تأثیر تصمیم توقف پناهندگی
  • از دست دادنِ وضعیت پناهندگی
  • صدور حکم اخراج
  • آیا شهروندان کانادا از جلسات توقف معاف هستند؟
  • حق تجدید نظر و بازنگری قضایی
  • ما می توانیم به شما کمک کنیم!

مقدمه ای بر توقف پناهندگی در کانادا

توقف پناهندگی به معنای لغو حمایت از فردی است که پیش‌تر به او پناهندگی اعطا شده است. این فرآیند از چارچوب‌های قانونی سفت و سختی پیروی می‌کند.

قانون حمایت از مهاجران و پناهندگان (IRPA) که مرجع اصلی در این زمینه به شمار می‌رود، الزامات را تعیین کرده و دلایل مشخصی را برای توقف پناهندگی، از جمله اقرار داوطلبانه‌ی برخورداری از حمایت ملی و بازپس‌گیری تابعیت، ذکر می‌کند. علاوه بر این، آیین‌نامه‌ی حمایت از مهاجران و پناهندگان (IRPR) به جزئیات رویه‌های مربوط به توقف پناهندگب می‌پردازد.

بخش حمایت از پناهندگان (RPD) مسئول نظارت بر جلسات توقف پناهندگی است. توقف پناهندگی می‌تواند عواقب جدی برای پناهندگان به همراه داشته باشد، از جمله از دست دادنِ وضعیت پناهندگی و حکم اخراج. بنابراین، درک فرآیند توقف برای افراد تحت تأثیر، امری حیاتی است.

علاوه بر این، اصلاحات اخیر و پرونده‌های قضایی، شیوه‌های فعلی را شکل داده‌اند. این مقاله به طور جامع به بررسی این جنبه‌ها می‌پردازد تا مفهوم توقف پناهندگی در کانادا را روشن سازد.

چارچوب قانونی و اصلاحات کلیدی

درک توقف پناهندگی مستلزم بررسی چارچوب قانونی و اصلاحات کلیدی است. ماده ۱۰۸ قانون IRPA بنیان این موضوع را تشکیل می دهد. علاوه بر این، اصلاحات قابل توجهی در سال ۲۰۱۲ ساختار توقف پناهندگی را بازسازی کرد.

اصلاحات ۲۰۱۲ در نظام توقف پناهندگی

در سال ۲۰۱۲، قانون «حمایت از نظام مهاجرتی کانادا» اصلاحات قابل توجهی در مفاد توقف IRPA ایجاد کرد. این اصلاحات مواد40.1  (غیرقابل پذیرش به دلیل توقف) و 46(1)(c.1)  (از دست دادن وضعیت مقیم دائم به دلیل توقف پناهندگی) را اضافه کرد. در حالی که دلایل توقف در ماده ۱۰۸ بدون تغییر باقی ماند، عواقب آن جدی‌تر شد (برای مثال، بند ۲۲۸ احکام اخراج بدون برگزاری جلسه را اضافه کرد). پیش از این، افراد تحت حمایت حتی پس از توقف پناهندگی، وضعیت اقامت دائم خود را حفظ می‌کردند. پس از سال ۲۰۱۲، یک درخواست توقف موفق اکنون منجر به از دست دادن وضعیت اقامت دائم و غیرقابل پذیرش شدن برای چهار مورد از پنج دلیل توقف پناهندگی می‌شود. این تغییر منجر به افزایش قابل توجهی در درخواست‌های توقف پناهندگی و تأثیرگذاری بر حقوق قضایی کانادا شد. علاوه بر این، همان طور که در ادامه این مقاله خواهیم دید، فرد تحت‌تاثیر این تصمیم، ممکن است حق تجدید نظر در تصمیم بخش حمایت از پناهندگان (RPD) را نداشته باشد.

بررسی اجمالی مفاد توقف پناهندگی در قانون IRPA

قانون IRPA مفاد خاصی را برای توقف پناهندگی ترسیم می کند. ماده ۱۰۸ دلایل توقف را فهرست می کند، از جمله:

  • فرد به طور داوطلبانه دوباره از حمایت کشور خود بهره مند شده است.
  • فرد تحت حمایت به طور داوطلبانه تابعیت خود را دوباره به دست آورده است.
  • فرد تابعیت جدیدی به دست آورده و از حمایت کشور جدید برخوردار است.
  • فرد تحت حمایت به طور داوطلبانه در کشوری که ترک کرده یا خارج از آن اقامت داشته و برای دریافت پناهندگی در کانادا درخواست داده است، دوباره مستقر شده است.
  • دلایلی که فرد به خاطر آن ها درخواست پناهندگی داده است دیگر وجود ندارد.

۱. دستیابی مجدد داوطلبانه به حمایت

وضعیت پناهندگی ممکن است در صورتی که فرد به طور داوطلبانه دوباره از حمایت کشور خود بهره مند شود، توقف یابد. این به معنای تعامل با مقامات کشور فرد، مانند تمدید گذرنامه یا درخواست خدمات کنسولی است. دادگاه در پرونده‌ی «Bashir v. Canada» بر این نکته تأکید کرد که داوطلبانه بودن و خواست و اراده، در تعیین بهره‌مندی مجدد، بسیار مهم هستند. در این پرونده، بشیر پاسپورت پاکستانی خود را دریافت کرد، اما قصد سفر به دبی را داشت، نه پاکستان. بنابراین، بخش حمایت از پناهندگان (RPD) درخواست وزیر برای توقف را رد کرد. علاوه بر این، به اصول زیر توجه کنید:

  • داوطلبانه بودن: پناهنده باید بدون اجبار، به طور داوطلبانه عمل کند، مانند این که به میل خود گذرنامه خود را تمدید کند. دادگاه در پرونده‌ی « El Kaissi v. Canada» اشاره کرد که بهره‌مندی مجدد نباید داوطلبانه تلقی شود، زمانی که فرد به خاطر دلایل اجتناب ناپذیر به کشور خود بازگردد. با این حال، بازگشت برای تعطیلات یا بررسی کسب و کار، داوطلبانه تلقی می شود.
  • قصد و اراده: پناهندگان باید قصد بهره مندی مجدد از حمایت کشور خود را داشته باشند. این شامل بررسی زمینه ها و دلایل رفتار آن ها می شود. همان طور که قبلاً ذکر شد، پرونده‌ی « El Kaissi v. Canada» به اهمیت قصد و اراده، به ویژه هنگام تمدید گذرنامه یا سفر به کشوری که تابعیت آن را داشت، اشاره کرد.
  • بهره‌مندی مجدد واقعی: پناهنده باید از کشور خود حمایت دریافت کند. پرونده‌ی « Abechkhrishvili v. Canada» بر این نکته تأکید کرد که اقامت های طولانی و تعامل با مقامات ملی می تواند نشان دهنده بهره مندی مجدد واقعی باشد.

۲. بازپس گیری داوطلبانه تابعیت

وضعیت پناهندگی در صورتی که فرد تحت حمایت، به طور داوطلبانه تابعیت خود را دوباره به دست آورد، توقف می یابد. این زمانی اتفاق می افتد که فرد اقداماتی را برای به دست آوردن مجدد تابعیت حود انجام دهد، که نشان دهنده قصد از سرگیری روابط ملی است. این حکم کمتر رایج است زیرا اکثر پناهندگان تا زمانی که تابعیت کانادا را به دست نیاورند، تابعیت اصلی خود را حفظ می کنند.

۳. کسب تابعیت جدید

توقف زمانی اعمال می شود که فرد تابعیت جدیدی به دست آورد و از حمایت آن کشور جدید برخوردار باشد. به عنوان مثال، در پرونده‌ی « Khalifa v. Canada»، دادگاه به دلیل این که فرد که در اصل شهروند مصری بود، شهروند ایالات متحده شده بود و دیگر نیازی به حمایت کانادا نداشت، توقف پناهندگی وی را تأیید کرد.

۴. استقرار مجدد داوطلبانه در کشور اصلی

اگر فرد تحت حمایت، به طور داوطلبانه در کشور اصلی خویش دوباره مستقر شود، وضعیت پناهندگی او توقف می یابد. این شامل بازگشت و اسکان مجدد در کشوری است که از آن فرار کرده است. دادگاه در پرونده‌ی «Starovic v. Canada» حکم داد که اقامت طولانی فرد در صربستان نشان دهنده استقرار داوطلبانه اوست و توقف پناهندگی را توجیه می کند.

۵. تغییر شرایط

اگر دلایل درخواست پناهندگی دیگر وجود نداشته باشد، حمایت پناهندگی توقف می یابد. این بند زمانی اعمال می شود که شرایط در کشور مبدأ و اصلی به طور قابل توجهی بهبود یابد و تهدید اصلی برطرف شود. در پرونده‌ی «Al-Obeidi v. Canada»، به فرد تحت حمایت به دلیل ترس از رژیم صدام حسین در عراق، وضعیت پناهندگی اعطا شده بود. پس از سقوط رژیم صدام حسین، او چندین بار به عراق سفر کرد. هنگامی که او برای تابعیت کانادا درخواست داد، وزیر با این استدلال که این سفرها نشان دهنده بهره‌مندی مجدد از حمایت عراق است، اقدام به برقراری رویه‌ی توقف کرد. بدین گونه، بخش حمایت از پناهندگان (RPD) به دلیل بهبود شرایط در عراق، تصمیم گرفت تا بر اساس بند 108(1)(e) حمایت پناهندگی او را قطع کند.

وزیر می تواند برای برگزاری جلسه توقف پناهندگی، درخواست دهد که توسط بخش حمایت از پناهندگان (RPD) انجام می شود. درک این مفاد برای درک فرآیند توقف پناهندگی بسیار مهم است.

تفسیر دلایل توقف پناهندگی

درک دلایل توقف پناهندگی برای متخصصان حقوقی بسیار مهم است. دستورالعمل‌های IRB چارچوبی جامع برای تفسیر این دلایل ارائه می دهد که بر اهمیت یک فرآیند عادلانه و کامل تأکید دارد. این بخش به بررسی بار مسوولیت اثبات، معیار اثبات، اصول کلی و تجزیه و تحلیل دقیق بهره مندی مجدد (که همگی برای هدایت مؤثر پرونده های توقف حیاتی هستند) می پردازد.

بار مسوولیت اثبات

در پرونده های توقف، بار مسوولیت اثبات بر عهده‌ی وزیر است.

[22]هنگامی که درخواستی مطابق با زیربند 69.2(1) قانون مهاجرت برای تعیین توقف وضعیت پناهندگی ارائه می شود، بار مسوولیت اثبات وجود توقف وضعیت پناهندگی بر عهده‌ی وزیر است…

Youssef v. Canada (Minister of Citizenship and Immigration), 1999 CanLII 7709 (FC), https://canlii.ca/t/4857, retrieved on 2024-06-17

توجه: پرونده‌ی Youssef v. Canada مربوط به سال ۱۹۹۹ است. بنابراین، به بخش‌هایی از قانون مهاجرت ۱۹۷۸ اشاره می‌کند.

معیار اثبات

وزیر باید ثابت کند که دلایل توقف با «احتمال بیشتر» وجود دارد. این به این معناست که شواهد باید نشان دهند که معیارهای توقف پناهندگی به احتمال زیاد اعمال می شوند.

[42] بار اثبات بهره‌مندی مجدد با «احتمال بیشتر» بر عهده‌ی وزیر است. به این ترتیب، وزیر مجاز است با اثبات اینکه پناهنده پاسپورت از کشور مبدأ خود را دریافت یا تمدید کرده است، بر فرضیه‌ی بهره‌مندی مجدد تکیه کند…

Li v. Canada (Citizenship and Immigration), 2015 FC 459 (CanLII), https://canlii.ca/t/gh849, retrieved on 2024-06-17

اصول کلی

فصل ۱۲ دستورالعمل‌های IRB بر اهمیت محدود کردن مفاد توقف تأکید می کند. این رویکرد تضمین می کند که حمایت تنها در صورت موجه بودن لغو شود و از ارزیابی مجدد خودسرانه جلوگیری می کند. این دستورالعمل ها بر استمرار حمایت از نیازمندان به پشتیبانی، تأکید می ورزند که با اصول بشردوستانه قانون پناهندگان مطابقت دارد.

درخواست توقف از سوی وزیر

با توجه به بند 108(2) قانون IRPA، وزیر می تواند برای توقف وضعیت پناهندگی درخواست دهد. این فرآیند تضمین می کند که حمایت پناهندگی تنها در صورت لزوم حفظ شود.

A108(2) به درخواست وزیر، بخش حمایت از پناهندگان (RPD) ممکن است تعیین کند که حمایت پناهندگی موضوع بند ۹۵(۱) به هر دلیلی که در بند (۱) ذکر شده است، توقف یافته است.

بخش حمایت از پناهندگان (RPD) رسیدگی به این درخواست ها را بر عهده دارد.

مسئول درخواست و رویه‌ی درخواست

وزیر شهروندی و مهاجرت (IRCC) درخواست های توقف را آغاز می کند. افسران منتخب از آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) اغلب به نمایندگی از وزیر عمل می کنند. درخواست باید کتبی باشد و شامل اطلاعات تماس فرد تحت حمایت و جزئیات مرتبط با پرونده‌ی او باشد. رویه‌ی درخواست مطابق با «قوانین بخش حمایت از پناهندگان» است که شفافیت و انسجام را تضمین می کند.

ترتیب پرسش و زبان دادرسی در جلسات توقف پناهندگی

در جلسات توقف پناهندگی، ترتیب پرسش بر اساس ماده ۱۰ آیین نامه‌ی بخش حمایت از پناهندگان (RPD) به شرح زیر است:

ترتیب پرسش در درخواست کتبیِ وزیر برای توقف حمایت پناهندگی (Rule 10(4))

  • وکیل وزیر ابتدا سوال می پرسد.
  • سووالات بخش دوم پرسیده می شود.
  • وکیل فرد تحت حمایت در نهایت سوال می پرسد.

تغییر در ترتیب پرسش (Rule 10(5))

  • بخش دوم نمی تواند ترتیب پرسش را تغییر دهد، مگر در شرایط استثنایی، مانند ضرورت تطابق با شرایط فرد آسیب پذیر.

زبان دادرسی

  • زبان دادرسی باید با زبانی که در ادعای اولیه پناهندگی استفاده شده است مطابقت داشته باشد.
  • فرد تحت حمایت می تواند درخواست کتبی تغییر زبان دادرسی را حداکثر تا ده روز قبل از جلسه بعدی ارائه دهد. این رویه برای تضمین عدالت و وضوح در روند دادرسی است.

استثناء بر مفاد توقف پناهندگی

بند 108(4) قانون IRPA استثنایی مهم را برای مفاد قطعیت شرح داده شده در بند108(1)(e)می کند.

A108(4) بند (1)(e) در مورد فردی که ثابت کند دلایل قانع کننده ای ناشی از آزار و اذیت قبلی، شکنجه، رفتار یا مجازات به دلیل امتناع از بهره مندی از حمایت کشوری که ترک کرده است یا خارج از آن به دلیل چنین آزار و اذیت، شکنجه، رفتار یا مجازات قبلی باقی مانده است، اعمال نمی شود.

این استثناء در مورد افرادی اعمال می شود که بتوانند دلایل قانع کننده ای برای عدم بهره مندی از حمایت کشور مبدأ به دلیل آزار و اذیت، شکنجه، رفتار یا مجازات قبلی ارائه دهند.

استثناء دلایل قانع کننده

فرد تحت حمایتی که از آزار و اذیت شدید، شکنجه یا رفتار وحشیانه در گذشته رنج برده است، حتی اگر شرایط در کشور مبدأ بهبود یافته باشد، ممکن است وضعیت پناهندگی خود را از دست ندهد. این حکم تأثیر ماندگار چنین آسیب هایی را به رسمیت می شناسد و اطمینان می دهد که افراد مجبور به بازگشت به کشوری که در گذشته در آن رنج شدید را تجربه کرده اند، نمی شوند.

پرونده های قضایی مرتبط

در اینجا چهار پرونده قضایی مربوط به بند A108(4) قانون IRPA از فصل ۷ دستورالعمل‌های IRB آورده شده است:

Obstoj (Canada (Minister of Employment and Immigration) v. Obstoj, [1992] 2 F.C. 739 (C.A.), at 746) این پرونده مربوط به بررسی دادگاه فدرال تجدید نظر در مورد قابلیت اعمال استثناء دلایل قانع کننده تحت قانون مهاجرت سابق (بند ۲(۳)) است که مشابه بند ۱۰۸(۴) قانون IRPA است. این پرونده ثابت کرد که حتی اگر فرد دیگر به دلیل شدت آزار و اذیت گذشته، دلیلی برای ترس از آزار و اذیت آینده نداشته باشد، این استثناء اعمال می شود.

Isacko (Isacko, Ali v. M.C.I. (F.C., no. IMM-9091-03), Pinard, June 28, 2004; 2004 FC 890): دادگاه فدرال رای داد که رویه قضایی ایجاد شده تحت حکم دلایل قانع کننده قانون مهاجرت سابق می تواند راهنمای تفسیر بند ۱۰۸(۴) قانون IRPA باشد. این پرونده بر اصل پرونده‌ی Obstoj  تأکید کرد و بر شباهت زبان این دو قانون اساسی تأکید کرد.

Nadjat (Najdat, Parviz v. M.C.I. (F.C., no. IMM-3995-05), Russell, March 9, 2006; 2006 FC 302): دادگاه رد کرد که بند ۱۰۸(۴) تنها در صورتی اعمال می شود که قبلاً حمایت پناهندگی اعطا شده باشد. در عوض، این دادگاه حکم داد که متقاضیان باید نشان دهند که زمانی ترس موجهی از آزار و اذیت داشته اند، نه لزوماً اینکه به آنها پناهندگی اعطا شده است.

Ismail (Ismail v. Canada, 2016 FC 650 (CanLII) at para 13): این پرونده تصریح کرد که این حکم از متقاضیان برای اثبات این که بر اساس آزار و اذیت گذشته به آنها پناهندگی اعطا شده است، شرط نمی گذارد. در عوض، متقاضیان باید نشان دهند که قبلاً ترس موجهی از آزار و اذیت داشته اند.

این پرونده ها به طور کلی نشان می دهد که دادگاه های کانادا چگونه بند ۱۰۸(۴) قانون IRPA را تفسیر و اعمال کرده اند که بر دلایل قانع کننده برای استثناهای مرتبط با آزار و اذیت گذشته، شکنجه یا بدرفتاری شدید تمرکز دارد.

تأثیر تصمیم توقف پناهندگی

توقف حمایت پناهندگی پیامدهای قابل توجهی برای فرد درگیر دارد. تصمیم توقف بر وضعیت فرد در کانادا تأثیر می گذارد و منجر به از دست دادن وضعیت پناهندگی و احتمالاً صدور حکم اخراج می شود.

از دست دادن وضعیت پناهندگی

با توجه به بند ۱۰۸(۳) قانون IRPA، در صورت موفقیت آمیز بودن درخواست توقف، فرد وضعیت پناهندگی خود را از دست می دهد. این حکم تضمین می کند که افرادی که دیگر به حمایت نیاز ندارند یا در فعالیت هایی شرکت کرده اند که با نیاز آنها به حمایت مغایرت دارد، دیگر پناهنده محسوب نمی شوند.

A108(3) در صورت پذیرش درخواست، ادعای فرد، رد شده تلقی می شود.

قابل ذکر است که فرد هم چنین می تواند تحت بند ۴۶ قانون IRPA وضعیت اقامت دائم خود را از دست بدهد:

46 (1) (c.1)فردی که بر اساس حکم نهایی صادره به موجب بند 108(2) مبنی بر توقف حمایت پناهندگی او به هر دلیلی که در بندهای 108(1)(a)تا (d) ذکر شده است، وضعیت اقامت دائم خود را از دست می دهد.

همانطور که می بینید، این بند تنها چهار دلیل اول رد حمایت پناهندگی را پوشش می دهد. با این حال، اگر حمایت پناهندگی بر اساس بند 108(1)(e) قانون IRPA توقف یابد، اقامت دائم خود را از دست نمی دهند. بند46(1)(c.1) به صراحت بیان می کند که وضعیت اقامت دائم تنها در صورتی از دست می رود که توقف پناهندگی تحت بندهای108(1)(a)تا (d) رخ دهد. بنابراین، تغییر شرایط، همان طور که در بند 108(1)(e) ذکر شده است، بر وضعیت اقامت دائم تأثیری ندارد.

صدور حکم اخراج

زمانی که فرد تحت حمایت در جلسه توقف پناهندگی بازنده شود، بر اساس بند 40.1(1) IRPA غیرقابل پذیرش برای کانادا تلقی می شود. سرنوشت مشابهی در انتظار دارندگان اقامت دائم است که به دلیل چهار دلیل اول توقف تحت بند A40.1(2) وضعیت اقامت دائم خود را از دست می دهند. در نتیجه، این دو گروه مشمول حکم اخراج هستند. چنین احکام اخراج تحت بند  228(1)(b.1) آیین نامه‌ی IRPA قرار می گیرند.

 228(1)(b.1) در صورتی که فرد خارجی بر اساس بند 40.1(1) قانون به دلیل توقف حمایت پناهندگی غیرقابل پذیرش باشد، حکم خروج صادر می شود.

این بند صدور حکم خروج برای افرادی که حمایت پناهندگی آنها توقف یافته را الزامی می کند. در مورد بند  228(1)(b.1) کمی سردرگمی وجود دارد زیرا تنها بند A40.1(۱) را پوشش می دهد، نه A40.1(۲). بند دوم مربوط به دارندگان اقامت دائم است. با این حال، درک من از پرونده‌ی Cano Granda v. Canada (2021 FC 1471 (CanLII)) این است که از آنجا که دارندگان اقامت دائم بر اساس بند A46(۱)(ج.۱) به شهروندان خارجی تبدیل می شوند، مشمول همان حکم برای احکام اخراج هستند.

آیا شهروندان کانادا از جلسات توقف مصون هستند؟

پس از بررسی قانون شهروندی، قانون IRPA و آیین نامه‌ی IRPR، هیچ بخشی را مستقیماً در مورد توقف وضعیت پناهندگی برای شهروندان کانادا پیدا نکردم. علاوه بر این، هیچ رویه قضایی در مورد توقف پناهندگی برای شهروندان کانادا وجود ندارد.

نزدیک ترین احکام، پرونده‌های  Canada v. Zaric and Canaj v. Canada نشان می دهد که تابعیت به طور خودکار منجر به از دست دادن وضعیت پناهندگی نمی شود و به طور بالقوه منجر به رد درخواست توقف در بخش حمایت از پناهندگان (RPD) می گردد. با این حال، هر دو پرونده بر از دست دادن وضعیت پناهندگی به دلیل اظهارات نادرست تمرکز دارند. بنابراین، ممکن است شهروندان کانادا از جلسات توقف مصون باشند، هرچند این مشاهدۀ بر اساس اطلاعات فعلی است.

حق تجدید نظر و بازنگری قضایی

IRPA حق تجدید نظر در مورد تصمیم بخش حمایت از پناهندگان (RPD) در جلسات توقف پناهندگی را سلب می کند.

A110(1)(e) در هیچ موردی از موارد زیر تجدید نظری صورت نمی گیرد: تصمیمی از بخش حمایت از پناهندگان که درخواست وزیر را برای تعیین قطعیت حمایت پناهندگی تأیید یا رد می کند.

لازم است بدانید که این محدودیت هم برای شاکی و هم برای وزیر اعمال می شود. با این حال، وزیر و شاکی می توانند بر اساس بند ۷۲ قانون، برای اجازه و بازنگری قضایی در دادگاه فدرال درخواست دهند.

ما می توانیم به شما کمک کنیم!

در موسسه مهاجرتی پارسای، به بسیاری از متقاضیان پناهندگی (ادعاهای پناهندگی، تجدید نظرهای پناهندگی و جلسات توقف) کمک کرده ایم. برای دریافت مشاوره رسمی مهاجرتی امروز جلسه مشاوره رزرو کنید.

این نوشته، ترجمه ای است توسط مهدی یاوری از مقاله ی Understanding Refugee Cessation in Canada به قلم آقای علیرضا پارسای، مشاور رسمی مهاجرت کانادا و استاد دانشگاه کویینز

نوشته های مرتبط

مصاحبه ی شبکه CTV کانادا با علیرضا پارسای

ژوئن 28, 2024

تاثیر تحریم سپاه پاسدران در ورود افراد به کانادا

ژوئن 27, 2024

راهنمای جامع مجوز LMIA برای مشاغل با درآمد پایین در کانادا (۲۰۲۴)

ژوئن 21, 2024

بررسی موضوع “توقف پناهندگی” در کانادا

ژوئن 18, 2024

فرم ارزیابی رایگان ما را با هر زبانی که می خواهید پر کنید!

مهدی یاوری