سوار بر قطار در کانادا


عزیزانی که نوشته های نگارنده را دنبال می کنند احتمالاً مطلع هستند که من ساکن شهری به نام چتم Chatham در جنوب غربی انتاریو Ontario پر جمعیت ترین استان کانادا هستم. از طرف دیگر به واسطه کار خودم مرتب به شهرهای دیگر کانادا بخصوص وینی پگ Winnipeg مرکز استان منیتوبا Manitoba و تورنتو Toronto مرکز استان انتاریو Ontario مسافرت می کنم. سفر به وینی پگ به دلیل دوری راه تقریباً بلااستثنا با هواپیما صورت می گیرد. ترجیحاً به فرودگاه لندن London انتاریو می روم و از آنجا هم دو ساعت پرواز تا وینی پگ است. اما وقتی پای مسافرت به تورنتو پیش می آید – بخصوص مرکز تورنتو Downtown و مرکز نورث یورک North York Centre جایی که دفتر تورنتو من قرار داد – روش مورد علاقه من برای سفر استفاده از قطار است. فاصله بین شهر ما و تورنتو حدود ۳۰۰ کیلومتر است. اگر بخواهم با خودروی شخصی مسافرت کنم حدود ۲ ساعت و ۴۵ دقیقه در راه هستم. علاوه بر خستگی راه این روش چندان هم ارزان تمام نمی شود. این روزها هر لیتر بنزین حدود یک دلار و ۱۵ سنت است (حال بماند که یکی دو روز است به یک دلار و بیست سنت هم رسیده است). در این مسیر باید حدود ۸۰ لیتر بنزین مصرف کنم (با احتساب سفر داخل شهر) که بیش از ۹۰ دلار می شود. وقتی هم به تورنتو می رسم باید حدود ۱۵ دلار هزینه پارکینگ پرداخت کنم. از مسایل مالی که بگذریم خطر جاده بخصوص هنگام زمستان کم نیست. برای مثال همین امروز که راهی تورنتو بودم طوفان برف سر گرفت. مطمئنم رانندگی در آن شرایط اصلاً خوشایند نیست.

سفر با قطار کمی گران تر تمام می شود (حدود ۱۵۰ دلار) اما مزایای خودش را دارد. مثلاً موقع سفر از چتم به تورنتو بیشتر راه را می خوابم که همین مسأله من را برای یک روز پر کار آماده می کند. معمولاً در روزهای حضور در تورنتو حداقل با ۵ الی ۶ نفر قرار ملاقات دارم که هر کدام مسایل خودش را دارد. من هم به عنوان مشاور مهاجرت یا به اصطلاح مرسوم ایرانی ها وکیل مهاجرت لازم است گوش هایم باز و حواسم سر جایش باشد تا وقتی هر یک از این عزیزان مسایل شخصی شان را مطرح می کنند بتوانم بهترین راه را پیش پایشان بگذارم. مهاجرت مسأله پیچیده ای است و چندین ماده و تبصره پشت هر تصمیمی قرار دارد. اگر حواست نباشد و همه مسایل را خوب نشنوی آن وقت خدای نکرده اشتباهی در تصمیم گیری ها رخ می دهد. حال بماند که مثلاً امروز اصلاً فرصت نکردم صبحانه بخورم و ناهار را هم در یک مهلت کمتر از سی دقیقه ای، ساعت دو و نیم بعد از ظهر با یک ساندویچ و جای شما خالی آب پرتقال سر هم آوردم.

بگذریم! از قطار می گفتم. خط راه آهن کانادا بیشتر از همه به صورت شرقی غربی گسترده شده است (به خاطر طبیعت شرقی غربی کانادا). این خط آهن از اقیانوس اطلس تا اقیانوس آرام را پوشش می دهد. دو سرویس عمده که برروی این خط تردد می کنند Via Rail (بخوانید ویا ریل) به معنای از طریق راه آهن و Canadian National Railroad یا CN (به معنای راه آهن ملی کانادا) نام دارند. اولی به کار حمل و نقل مسافر و دومی به کار حمل و نقل بار اشتغال دارد. قطارهای باری اینجا خیلی دیدنی است. طول بعضی از این قطارها به راحتی به سه کیلومتر می رسد! به طوری که با یک لوکوموتیو حرکت نمی کنند و گاه دو لوکوموتیو یا به قول اینها Engine این قطارها را می کشند. هر واگن Car این قطارها مقادیر قابل توجهی بار را حمل می کند مثلا چندین خودروی شخصی، تهجیزات مکانیکی، مواد خوراکی، نفت و … هر چه بار این قطارها بیشتر باشد معمولا سرعتشان هم کمتر است. خلاصه اگر موقع رانندگی پشت یکی از این قطارها گیر کنید بهتر است ماشینتان را خاموش کنید و دست به کار مطالعه روزنامه شوید!! (از شوخی گذشته کارهای خطرناک نکنید ها!!)

قطارهای ویا Via بسته به طول مسیر و تعداد مسافر از چند یا چندین واگن تشکیل شده اند. در مسیرهای کوتاه (کمتر از ۴ ساعت) داخل هر واگن صندلی ها به صورت ردیف های چهارتایی چیده شده که راهرویی از میان آنها می گذرد. دو صندلی در یک طرف راهرو و دو صندلی در طرف دیگر. در مسیرهای طولانی تر کوپه های مخصوص خواب هم وجود دارد که البته من به چشم خودم ندیده ام و تجربه ندارم. اگر بلیت معمولی Economy بخرید پذیرایی رایگان در کار نیست. در طول مسیر یکی دو بار با یک چرخ پر از خوراکی از انواع نوشیدنی و ساندویچ و تنقلات به سراغتان می آیند که اگر بخواهید نوش جان کنید باید در جیب مبارک را شل بفرمایید. یک فنجان قهوه ۲ دلار، یک ساندویچ ۶ دلار و الی آخر. در واگن های بیزنسی Business Class و درجه یک First Class خوراکی به رایگان سرو می شود (که البته قبلاً پول آن چند لا پهنا از شما دریافت می شود). نمی دانم که آیا در مسیرهای طولانی هم همین طور است یاخیر. همچنین نمی دانم که آیا در مسیرهای طولانی مثل فیلم های وسترن یک کوپه رستوران هم وجود دارد یا نه! اطلاع موثقی از این بابت ندارم.

از ویژگی های جالب قطارهای ویا این است که معمولا در همه واگن ها یک آبخوری کوچک، یک دستگاه تلفن عمومی، دو دستگاه دستشویی و مهم تر از همه اینترنت وایرلس پرسرعت Wi-Fi وجود دارد. در حال حاضر اینترنت رایگان است ولی به احتمال قوی تا تابستان ۲۰۱۱ پولی می شود. الان که این مطلب را تایپ می کنم داخل قطار هستم و از اینترنت رایگان استفاده می کنم. یک طورهایی احساس قرن بیست و یکمی به آدم دست می دهد. جالب اینجاست که در زیر پنجره های قطار پریز عادی برق وجود دارد (دو پریز برای دو صندلی). در نتیجه می توانید تلفن همراهتان را شارژ کنید یا لپ تاپتان را به برق وصل کنید که باتری اش تمام نشود. برقی که در اختیارتان قرار می گیرد مثل همه جای کانادا ۱۱۰ ولت است.

آخرین نکته اینکه اگر مثل من مرتب از قطار استفاده می کنید می توانید یک شماره دریافت کنید به نام Via Preference. خاصیت این شماره این است که هر بار سفر می کنید تعدادی امتیاز می گیرید. این امتیازات که برروی هم جمع بشود یک سفر رایگان مهمان ویا Via خواهید بود. هر چند وقت یک بار هم یک سری حراجی برای دارندگان این شماره ها راه اندازی می کنند که تشویقی باشد برای سفرهای بیشتر.

خلاصه اینکه هر وقت تشریف آوردید کانادا یا اگر در کانادا زندگی می کنید بد نیست شده یک بار سفر با قطار را تجربه کنید.

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

دنباله

انجام کلیه خدمات مهاجرت

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, , , , , , ,

Comments are closed.