خوش آمدی مهاجر: قصه چهارم، بحث شیرین تر!! خانه چینی


نوشته قبلی: خوش آمدی مهاجر – قصه سوم، بحث شیرین اجاره خانه

اتاق خوابخانه برای هر انسانی به مفهوم آرامش و امنیت است اما برای یک مهاجر مفهوم اسکان و استقرار را نیز به دنبال دارد. حقیقتاً مهاجر تا پا در خانه خود نگذارد، حس اقامت در محل جدید و شهروندی ندارد و باور نمی کند که دیگر مسافر یک روز و یک هفته این شهر نیست و این خانه جدید، خانه او نیز هست.

خوب حالا که به سلامتی منزل مورد نظرتان را پیدا کردید و مستقر شدید باید دید این خانه به چه چیزهایی نیاز دارد تا رنگ و روی یک جای قابل زندگی کردن را به خودش بگیرد.

خوشبختانه در تمام خانه های کانادا گاز و یخچال از قبل وجود دارد (مهم ترین لوازم خانه که به کار شکم می آید و بی آن نمی توان زیست). کاندوها ممکن است ماشین ظرف شویی و مایکروویو نیز داشته باشند. ماشین لباس شویی و خشک کن هم که یا در طبقه پایین (رنتال) یا در خود خانه (کاندوها) تعبیه شده است. بنابراین لوازم ضروری زندگی که البته بیشتر هم به رفاه این شکم بی هنر پیچ پیچ مربوط می شود از قبل تدارک دیده شده (چقدر این مردمان با فهم و شعورند شاید هم خیلی شکمو) و تنها می ماند بساط خواب و استراحت که واقعاً بی همگان به سر شود جز غذا و خواب!!!.

در مورد تدارک مقدمات یک خواب شیرین کانادایی باید عرض کنم که نیازی نیست همان ابتدا بروید و سرویس خواب بخرید تا تشک رویش بیندازید. برعکس می توانید تشک بخرید و بعدها سرویس خواب را رویش سوار کنید!!!!! (متوجه شدید که!). قضیه به این ترتیب است که اگر شما یک تشک (مترس به فتح م و کسر ر) و باکس و فریمش را بخرید تا ماه ها و حتی سال ها نیاز به تهیه یک سرویس خواب کامل ندارید چراکه خودش برایتان حکم یک تخت خواب را دارد (البته حتماً به مرور به دراور و متعلقات نیاز پیدا خواهید کرد اما منظور این است که اجباری وجود ندارد که همان ابتدا این لوازم را یک جا تهیه کنید).

تشک هم البته سایزهای مختلفی دارد که شبیه ترینش به سایز تشک ها و تخت های ما کوئین است. باکس هم چیزی شبیه تشک است اما سفت و کوتاه تر که زیر تشک قرار می گیرد و فریم هم چیزی شبیه چهارچوب تخت های خودمان است. این سه چیز یک تختخواب گرم و نرم برایتان فراهم می کنند و تنها مشکل این است که احتمالاً چند روزی برایتان سخت خواهد بود که فاصله تان از زمین دو سه برابر قبل شده باشد و بترسید از این که نیمه های شب خودتان یا همسرتان از تخت پایین بیفتید. نترسید عادت می کنید. ملافه و بالش و روتختی و پتو اگر دارید بیاورید تا همان ابتدا در فروشگاه ها سرگردان این چهار قلم جنس نشوید.

اما امان از قیمت تشک. راستش تشک این جا خیلی گران است و با باکس و فریمش شاید نزدیک یا بیش از ۱۰۰۰-۲۰۰۰ دلار برایتان آب بخورد اما نگران نباشید می توانید سر و ته قضیه را با ۵۰۰ دلار یا کمی بیشتر (بسته به نوع تشک انتخابی و هزینه حمل و نقل) هم بیاورید . اما چگونه؟

دوستان عزیز ما که در ابتدای ورودمان به کانادا میزبانمان بودند، روزی ما را به مغازه های هندی ها در شهر می سی ساگا بردند و ما این پکیج را با قیمتی مناسب خریدیم و چند روز بعد در خانه تحویل گرفتیم. در این مغازه ها غیر از تشک همه جور جنس چوبی که در فروشگاه های مشهور به فروش می رسد با قیمت ارزان تر و البته احتمالاً کیفیت پایین تر یافت می شود اما خوب به هر حال سال ها برایتان کار می کند و مهمان یک روز و دو روز نیست.

البته باید ببینید مراجعه به آن محل به چه ترتیب برایتان امکان دارد (همان طور که گفتم در شهر دیگری از ناحیه تورنتوی بزرگ است) اما به هر طریق که بروید به نظر من ارزشش را دارد چون واقعاً زور دارد که آدم یکی دو میلیون تومان پول بی زبان را که آن اوایل طلا است فقط بابت یک تشک ناقابل بدهد. با دیگران هم مشورت کنید و این توصیه را فقط در حد یک پیشنهاد بپذیرید.

در مورد لوازم آشپزخانه هم به اعتقاد من قابلمه و ماهی تابه همراه بیاورید چون معلوم نیست این اقلام کجا و کی حراج بخورد که بتوانید اول کاری با قیمت مناسب تهیه شان کنید. درست است که این جا همه چیز هست و همیشه هم حراج های مختلفی بر پا می شود اما در بدو ورود که نمی شود صبر کرد تا جنس مورد نظر حراج بخورد، تازه پیداکردن این حراجی ها و مراجعه به محل مربوطه هم خودش داستانی است.

غیر از حراجی ها مراجعه به فروشگاه های دالراما نیز کاری بس لازم و به صرفه در تهیه اقلام مورد نیاز منزل جدید است. در این فروشگاه ها بسیاری از لوازم ضروری زندگی از بشقاب و قاشق چنگال و لیوان گرفته تا دم پایی رو فرشی و زیردیگی و ظروف پلاستیکی مخصوص مایکروویو و غیره را می توانید با قیمت مناسب یک تا دو دلار تهیه کنید فقط حواستان باشد پول نقد یا کارت بانکی تان را ببرید که این فروشگاه ها کارت اعتباری نمی پذیرند و تکنولوژی! پس گرفتن هم ندارند. پس دقت کنید (۱) جنس با ظاهر خراب و (۲) اجناسی مانند باند یا رادیو را که نمی توانید در فروشگاه امتحانشان کنید از این فروشگاه ها نخرید. در ضمن برخی دوستان توصیه می کنند اقلام خوراکی و بهداشتی را هم از دالراما نخرید، ما هم گفتیم چشم، اما دلیلش را نمی دانم شاید به دلیل کیفیت یا استاندارد پایین یا تاریخ مصرف نزدیک!!!

در مورد تهیه سایر لوازم منزل هم اصلاً عجله نکنید باز به چند دلیل:

یکی این که ممکن است موقعیت شما هنوز کاملاً مشخص نباشد و به هر دلیلی (کار یا تحصیل) مجبور به مهاجرت به شهر دیگری شوید و به این ترتیب دوباره قصه آتش به اموال زدن و دل سوختنتان تکرار می شود!! (اسباب کشی هم که اصلاً معقول و مقرون به صرفه نیست)

دوم این که شما در ابتدای ورود رفت و آمد چندانی ندارید و اگر هم داشته باشید اولاً همه وضع یک مهاجر تازه وارد را می دانند و اه اه یا به به نخواهند گفت در ثانی مطمئن باشید که دوستان و آشنایان واقعی تان در این شرایط بی کار نخواهند نشست و تا جایی که بتوانند برایتان لوازم مورد نیاز را تهیه می کنند. از طرفی ما این جا آمده ایم که برخی فرهنگ های غلط را از زندگی مان پاک کنیم و زین پس نه برای خوشایند و حرف مردم بلکه برای دل خودمان زندگی کنیم پس مهم نیست حتی اگر خانه خالی شما به مذاق عده ای خوش نیاید!!!

بعدها پس از استقرار کامل و البته با پول کانادایی و مشورت دوستان می توانید سر فرصت حراج ها و قیمت های مناسب را شکار کرده و خانه تان را نونوار کنید. خلاصه عجله نکنید برای ساختن یک زندگی جدید وقت بسیار است.

و نکته آخر این که اگر چه هضم این فرهنگ برای ما سخت است و گفتنش برای من سخت تر (چون همیشه فکر می کنیم این کار برایمان افت دارد و زشت است و آبروبر) اما این جا مردم اجناس پشت در گذاشته همسایه هایشان را برمی دارند و به راحتی استفاده می کنند. توضیح این که این جا در برخی آپارتمان ها اتاقی به نام recycle وجود دارد که مردم اجناس بلااستفاده شان را به همین قصد آن جا می گذارند (در برخی آپارتمان ها هم در اتاق لاندری یا همان ماشین لباس شویی می گذارند). این اجناس لزوماً خراب و به درد نخور نیستند و صرفاً ممکن است به دلایلی دیگر به کار صاحبشان نیایند. این فرصت ها را از دست ندهید چراکه بر خلاف تصور ما نه تنها آشغال نیستند بلکه حتی ممکن است میانشان پرینتر و فکس و تردمیل!! هم پیدا شود. البته کسانی هم که خانه دارند یک روز مشخص شده در هفته آشغال ها و لوازم بلااستفاده شان را جلوی خانه می گذارند و این کار فقط محدود به آپارتمان ها نیست اما خوب نمی شود در شهر دوره افتاد و اسباب خانه پیدا کرد. جستجو در همان آپارتمان خودتان کافی ست فقط اگر باور کنید که این کار اصلاً زشت و ناپسند محسوب نمی شود. مطمئن باشید چند بار که چشمتان به چند وسیله سالم و به درد بخور بیفتد و چند ساعت بعد ببینید ناپدید شده، دفعات بعد دیگر نمی توانید در برابر وسوسه برداشتن آن ها مقاومت کنید. در قصه بعد به آموزش فنون و تکنیک های!!! خرید مقرون به صرفه در کانادا می پردازیم.

شاد و پیروز باشید

نگار

نوشته های دیگر:

دنباله

انجام کلیه امور مهاجرت

فرم ارزیابی مهاجرت به کانادا

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.